طاقِ فیروزه

آسمان حرف هایم

طاقِ فیروزه

آسمان حرف هایم

طاقِ فیروزه

‏‏‏قلم که بر سر انگشتانم نشست، واژه‌ها دانه دانه بر رویِ این صفحه خواهند چکید.

کوتاه نامه ها
آخرین نگاشته ها
من احسانم، نگارنده‌یِ این آسمان. و قرار است قلم و جوهر کیبوردم بنویسند از خودم و زندگی‌ام و سفرهایم و تخیلات ذهنِ بیچاره‌ام و خلاصه از همه آنچه که می‌شود با نوشتن به بند کشید!
همین.
فقط یه نکته! وبلاگ‌هایی که دنبال می‌کنم چه در بیان و چه در هر سرویس وبلاگ دهی دیگری، واقعاً دنبال می‌کنم و تا کلمه و حرف آخر هر پستشان را سر خواهم کشید.
    در واقع «طاقِ‌فیروزه» همان «آسمان» است و skylight پنجره‎ای رو به آسمان.
    ماهی تنهایِ تنگم، 
    کاش دست سرنوشت
    برکه‌ای کوچک به من 
    می‌داد، دریا پیشکش !
    سجاد سامانی   
    و در آخر:
    جرأت کنید راست و حقیقی باشید. جرأت کنید زشت باشید! اگر موسیقی بد را دوست دارید، رک و راست بگویید. خود را همان که هستید نشان بدهید. این بزک تهوع انگیز دوروئی و دو پهلویی را از چهره روح خود بزدایید، با آب فراوان بشوئید! 
    «کتاب ژان کریستف ؛ رومن رولان»